من از جنس زمستانم  نگاهم مملو از باران
                                                 دلم متروک وحزن آلود تنم درسایه ی طوفان

من ازجنس زمستانم سپیدو سرد وبس لرزان
                                                  دمی در بزم بوران  ودمی سرگشته ونالان

من از جنس زمستانم سکوتم داغ وتن سوزان
                                                  به بامم برف دل تنگی شبم خاموش وبی مهمان

من ازجنس زمستانم ملول وخسته ونالان
                                                   دراین یلدای تنهایی به کار خویش سرگردان
                        

                                          **************