تورا دوست دارم

تورا به وسعت تنهایی ات دوست دارم؛

 

تورا که بیابان خدایی...



ریگ های خشک وسیاهت را می ستایم،،

آن گاه که در انتظار قطره ای چشم به آسمان می دوزندو لب به زمین...

  عشقت را سپاس، آرامشت را
                                                                                                   
                                                           وتورا...   
                                                                                                       
               تورا که آتش تنهایی ام را خاموش کردی،،

               وآرامشم را در خویش جای دادی..!

               آری

             آرامش من نیز در تو جاری ست...

              از آن روز که بر باد رفت و

              به همراه باد به سوی توروانه شد...


                 - عاشقانه می خواهمت -

                   تورا که مثل منی
 

                 تنهای تنهای    با خدا...

 

هرگز گرمی وزیبایی بیابان را به طنازی گلهای آراسته نخواهم فروخت...