ماه عروس آسمان بودوعاشق زمین

 ومن عاشق ماه وستاره های بیدارشب...


                 یک شب که شهرخواب بود، دیدم  که سرما آبهای  خواب ایستاده ی

شهررا به دار آویخت

                 و رودهای گم شده را به سیخ کشید

                         چه زیبا شهر را زشت می کرد..!
   
                 شهرخواب بودو ستاره ام به خواب رفته بود...

                                               تنها بیدار شب ماه بود...

           نورمی پاشید تا شاید شهر بیدار شوداما

               شهرهنوزهم خواب بود...



              من در شعرم بیدار میشوم

              دیگر شب را دوست ندارم

              تنهایی ماه رادوست ندارم


                              آبهاازاسارت درخواهند آمد

 

                                       ستاره ها بیدارشوید


                                     خورشید در راه است...


                                             11/ 8/ 91


تقدیم به ماه این آسمان آبی ،،که زمین را تا طلوع خورشیدولایت روشن می دارد..نور لطفت جاودانه آقا