راحیل ماندگار

خدایا!راه را نمی بینم! آینده پنهان است،،اما مهم نیست،همین کافی ست ک تو راه را می بینی و من تورا ...

 

 

نمی دانم چه حسی ست این خدایا

که این گونه دلم راتا ثریا می کشاند

نمی دانم چه عشقی ست 

که روح سنگی وطوفانی ام را

                                  بدین سان  روی شبنم های عاشق می نشاند

عجب حس عجیبی ست

عجب تنهایی پاک ونجیبی ست

سکوت مبهمی با موج فریاد

                 تمام دشت را در می نوازد...


             
  نمی دانم صداها از کدامین جاده می آیند به این سو

                              سوارانش همه آشفتگی ها را

                                         به قلب خاک می بندندو می تازند


سکوتی بر طبق های صدا آزین؛

 چه صوتی ست این خدایا،،

 این سکوت دلنشین وپاک

 که این گونه نگاه حسرتم از خاطرات و خستگی هامی رباید



صدای ریزش عشق است بر رگهای تشنه وخشک بیابان

                           چه احساس دل انگیزی ست این سیرآبی از باران


نوشته شده در ۱۳٩٢/٢/٦| ساعت ٦:٠٥ ‎ب.ظ| توسط راحیل ماندگار (خ. خلج)| نظرات ()















قالب جدید وبلاگ پيچك دات نت