راحیل ماندگار

خدایا!راه را نمی بینم! آینده پنهان است،،اما مهم نیست،همین کافی ست ک تو راه را می بینی و من تورا ...

می توانی بروی...

می توانی دلم را هم ببری...

اما دستانم را بگذار ،،

                        تا بنویسند آن چه را ک همیشه از آن می ترسیدند...

نوشته شده در ۱۳٩۱/۱٠/٢۸| ساعت ٦:٠٥ ‎ب.ظ| توسط راحیل ماندگار (خ. خلج)| نظرات ()

                                                                                               

چقدر سخته ببینی، همه مسافر شهر قلبت می شن وآتیش خاطره ها رو تو کوچه پس

کوچه ها ی امیدت روشن می کنن وبعد،،


                            بدون خداحافظی می ذارن ومیرن...  

اون وقت،، دلت می مونه و خاکستر نیمه روشن عشقی که هر لحظه دلت رو می

سوزونه...

و،،

حسرت و غبار تنهایی ک آسمون آرزوهات وپر می کنه،،
 
وخیال، ستاره هایی ک هنوز با یاد اونا شبت رو روشن می کنی ....

                    ویک سوال ک بی جوابه!!

 

     چرا،،   اون   ساکن   شهر  سوخته  نمی شه!!؟

نوشته شده در ۱۳٩۱/۱٠/۱٩| ساعت ٦:٠٢ ‎ب.ظ| توسط راحیل ماندگار (خ. خلج)| نظرات ()


             هنوز شاسرک امیدت

 

                 درباغ چشمانم پرک می کشدو

 


                                                   نیمه جانم را ب آتش می کشاند...

نوشته شده در ۱۳٩۱/۱٠/۱۸| ساعت ۱:٠٤ ‎ق.ظ| توسط راحیل ماندگار (خ. خلج)| نظرات ()

شهر
زیر قدم های من تکرار می شود،،
واین اجبار،
مرا می آزارد...

نوشته شده در ۱۳٩۱/۱٠/۳| ساعت ۳:٠٥ ‎ب.ظ| توسط راحیل ماندگار (خ. خلج)| نظرات ()















قالب جدید وبلاگ پيچك دات نت